تبلیغات
روکش استخر گروه عمرانی و ساختمانی ایران سازه گستر - مطالب تیر 1393
» تعداد مطالب :
» تعداد نویسندگان :
» آخرین بروز رسانی :
» بازدید امروز :
» بازدید دیروز :
» بازدید این ماه :
» بازدید ماه قبل :
» بازدید کل :
» آخرین بازدید :

تراکم بتن،فشرده سازی بتن تازه است تا در اطراف قالبها و نیز در اطراف میلگردها دقیقاً شکل گرفته و دور آنها را بپوشاند. همچنین هوای محبوس را به میزان زیادی از بتن خارج کرده و از کرمو شدن داخل و سطوح بتن جلوگیری می نماید، و ذرات جامد را به یکدیگر نزدیک می کند.

                  تکنولوژِی بتن تکنولوژِی بتن
عدم تراکم صحیح بتن

محاسن تراکم بتن


ادامه مطلب

:: مرتبط با: - آمـــــــوزش و مقالـــــــــــــــات ,
ن : علی اصغر فیض اله زاده
ت : یکشنبه 8 تیر 1393
تعریف هوای سرد: به وضعیتی اطلاق می گردد که برای سه روز متوالی شرایط زیر برقرار باشد.
الف) دمای متوسط هوا در شبانه روز کمتر از ۵ درجه سانتی گراد باشد (دمای متوسط روزانه میانگین حداکثر و حداقل دمای هوا در فاصله زمانی نیمه شب تا نیمه روز است)
ب) دمای هوا برای بیشتر از نصف روز از ١٠ درجه سانتی گراد بیشتر نباشد .

تدابیر احتیاطی در بتن ریزی در هوای سرد:

در بتن ریزی در هوای سرد باید دقت لازم در انتخاب مصالح مصرفی، طرح اختلاط بتن، شرایط اختلاط، حمل، ریختن و عمل آوردن بتن صورت گیرد تا اطمینان حاصل شود که بتن تازه دچار یخ زدگی نگردد و بتن سخت شده نیز دارای کیفیت لازم باشد .
دمای بتن در طول مدت بتن ریزی و عمل آوردن باید ثبت گردد تا اطمینان حاصل شود که محدوده توصیه شده در آیین نامه حفظ شده باشد (آبا). دمای بتن باید حداقل دوبار در شبانه روز در نقاط مختلف سازه ثبت گردد.
گوشه ها و لبه های بتن در مقابل یخ زدن آسیب پذیرند، بنابراین دمای این نقاط باید با دقت کنترل شود.

كنترل دمای مخلوط بتن و بررسی مشكلات و راهكارهای بتن ریزی در هوای سرد


ادامه مطلب

:: مرتبط با: - آمـــــــوزش و مقالـــــــــــــــات ,
ن : علی اصغر فیض اله زاده
ت : یکشنبه 8 تیر 1393
هوای گرم به دمای زیاد هوا همراه یا بدون باد و رطوبت کم اطلاق می شود. این عوا مل باعث تبخیر سریع آب، افزایش سرعت آب گیری سیمان، كاهش کارایی بتن تازه و تسریع گیرش آن می شوند که می تواند موجب كاهش مقاومت نهایی بتن گردند. هوای گرم همچنین باعث ایجاد مشکلاتی در بتن ریزی و متراکم کردن آن و تشدید جمع شدگی خمیری می‌شود و موجب ترک در بتن جوان می گردد.
یکی از عوامل تخریب بتن در فلات مرکزی ایران بتن ریزی در هوای گرم می باشد. در محیط‌های گرم دمای بتن زیاد بوده و این مسأله موجب تبخیر سریع آب، گیرش زود رس و كاهش کارایی بتن می شود .برای رسیدن به بتن مناسب و با مشخصات مکانیکی مورد نیاز باید شرایط ویژه ای رعایت شود .
كلیات:
به طوركلی عواملی نظیر هوای گرم، وزش باد و رطوبت، روی ساختن، ریختن و عمل آوردن بتن اثر می گذارند. برای دستیابی به نتیجه مطلوب، باید دمای محیط، دمای مصالح و بتن، و اوضاع جوی، سرعت و جهش وزش باد، رطوبت نسبی محیط و سایر اطلاعات را به طور روزانه، ثبت و در كارگاه جمع‌آوری نماید. هوای گرم آثاری به شرح زیر بر روی بتن خواهد داشت:
1) افزایش میزان آب مورد نیاز
2) كاهش اسلامپ
3) زیاد شدن سرعت سخت شدن بتن
4) افزایش احتمال ترك‌های خمیری در بتن
5) بروز اشكال در كنترل میزان هوای بتن
6) كاهش دوام بتن در صورت عدم رعایت ملاحظات فنی
7) عدم امكان دستیابی به سطوح یكنواخت

مصالح بكار رفته


ادامه مطلب

:: مرتبط با: - آمـــــــوزش و مقالـــــــــــــــات ,
ن : علی اصغر فیض اله زاده
ت : یکشنبه 8 تیر 1393
به طور كلی كنترل دمای اولیه مخلوط بتن به واسطه اثر بخشی قابل ملاحظه‌ای كه در خواص بتن از جمله مقاومت فشاری، مدول الاستیسیته، نفوذ پذیری و … خواهد داشت از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و بررسی مسائل و مشكلات آن جایگاه ویژه ای را در مباحث تكنولوژی بتن به خود اختصاص داده است و به تناسب اهمیت آن، لازم است بررسی های كارشناسی مربوطه صورت پذیرد.
مجموعه مباحث مرتبط با این موضوع را می توان مشخصاً به دو قسمت عمده تقسیم نمود:
الف) بتن ریزی در هوای گرم
ب) بتن ریزی در هوای سرد
هر یك از این دو بخش مسائل مختص به خود را دارا بوده و بسته به شرایط آب و هوایی منطقه ای كه پروژه در آن اجرا می شود، تدابیر مربوطه نیز در نظر گرفته می شود. طبق تحقیقات موجود مشخص شده است كه پائین آمدن دمای بتن هر چند منجر به مقاومت فشاری ٢٨ روزه بیشتری در بتن می شود، اما روند كسب مقاومت بتن در ساعات اولیه را اندكی كاهش می دهد.

اقلیم شناسی:

طبق طبقه بندی اقلیمی بخش بزرگی از ایران دارای اقلیم گرم می باشد در فلات مرکزی اقلیم گرم و خشک و در سواحل و جزایر جنوبی اقلیم گرم و مرطوب وجود دارد. در اقلیم گرم و خشک تبخیر بیشتر از بارندگی و اختلاف دمای شبانه روز به 25 درجه سلسیوس می رسد. متوسط دما در روزهای تابستانی حدود 45 و در زمستان حدود 30 درجه سلسیوس است. رطوبت نسبی بسیار کم و به ندرت از 50 درجه افزایش و عموماً در حدود 10-20 درجه می باشد تغییرات دما در شبانه روز منجر به وزش بادهای گرم و عموماً با گردباد و سرعت زیاد می شود. شرایط مزبور برای كارهای بتنی مناسب نمی شود و مقاومت و پایائی (دوام) به طور محسوسی كاهش می یابد و برای دسترسی به بتن بادوام زیاد تمهیدات ویژه ای را باید به کار برد.

ضوابط بتن ریزی:

درجه حرارت هوا، درجه حرارت بتن، سرعت باد ورطوبت، بر میزان تبخیر سطحی بتن تأثیر می گذارند. هیچگاه منحنی ساده‌ای که بتواند بصورت مناسبی نتایج اوضاع جوی را خلاصه کند وجود ندارد و هر یک از عوامل، توجه جداگانه ای را ایجاب می‌کندکه در ذیل به آنها اشاره می شود.

1. تشعشع خورشیدی:
این عامل به مقدار قابل توجهی بر درجه حرارت مصالح انبار شده تاثیر می گذارد. حرارت جذب شده از تشعشع خورشید در طول ساعات روز ممکن است در طول شب که سردتر است، تماماً از دست نرود. در نتیجه درجه حرارت درون دانه های سنگی انبار شده ممکن است به تدریج به اندازه ای برسد که یقیناً بتن گرم غیر قابل قبولی را ارائه دهد.

2. ماشین آلات:
ماشین آلات معمولاً ظرفیت حرارتی کمی دارند. با آنکه این موضوع اجازه سرد شدن در شب را به آنها می دهد ولی آنها را قادر می سازد که سریعاً پس از بالا آمدن آفتاب گرم شوند مقادیر گرمای ذخیره شده نسبتاً کم است ولی ماشین آلاتی که در آفتاب قرار دارند سریعاً گرمای ذخیره شده در خود را به بتن تازه ای که در تماس با آنها واقع شود پس دهند.

3. قالب و آرماتور:
مـــخصوصاً قالـــب و آرماتور لزوماً باید قبل از بتن ریزی آماده شوند. به استثنای مواردی که آنها را در سایه قرار می‌دهیم و یا به وسیله دیگری سرد نگه داری کنیم، احتمالاً در طول مدت جادادن بتن، به مقدار قابل توجهی گرم خواهند شدکه ممکن است بتن، در تماس با آنها قبل از آنکه بتواند متراکم شود سفت گردد.

4. زمین:
ریختن بتن در زمین خشک و گرم می تواند دو نتیجه بد داشته باشد . بتن نه فقط ممکن است از زمین گرما بگیرد، بلکه آب خود را نیز از طریق جذب ، بوسیله زمین از دست می دهد.

5. درجه حرارت های هوا:
هوا ظرفیت حرارتی کمی دارد و در صورت سکون، هدایت حرارتی آن ضعیف است معهذا قدرت هوا در جذب بخار آب با درجه حرارت آن افزایش می یابد . وجود درجه حرارت زیاد در هوا می تواند شدتی داشته باشد که آب موجود در بتن را حتی در موقع ساختن ، حمل ، جادادن یا سخت شدن ، تبخیر نماید . مثلاً هر گاه درجه حرارت بتن و آب ۲۰ درجه سانتی گراد باشد، میزان از دست رفتن آب از راه تبخیر دو برابر زمانی است که درجه حرارت ده درجه سانتی گراد باشد.

6. رطوبت:
تقلیل رطوبت نسبی از ۹۰ % به ۵۰ % بدون تغییر در سایر شرایط، پنج مرتبه میزان تبخیر آب از بتن محافظت نشده را افزایش می دهد و این موضوع تفاوتی براینکه بتن درچه مرحله ای از حمل یا جادادن باشد نخواهد داشت.

7. سرعت باد:
میزان جابجایی هوا، محتملاً عاملی است که بیشترین اشکالات را در ارتباط با بتن ریزی در آب و هوای خشک کننده به وجود می آورد هوای ساکن به سهولت از بخار آب اشباع می شود. وزش سبکترین نسیم باعث تجدید دائمی و فراهم شدن هوائی می شود که آب موجود در بتن محافظت نشده می تواند در آن تبخیر شود. بدین معنی که در نسیمی به سرعت ۱۵ کیلومتر در ساعت، تبخیر آب ۴ برابر میزان تبخیر در هوای ساکن است و در بادی باسرعت ۴۰ کیلومتر در ساعت، میزان تبخیر به ۹ برابر موقعی که هوا بی حرکت است می‌رسد.

8. درجه حرارت های شب هنگام:
تأثیر پائین افتادن درجه حرارت شب هنگام، که بعضی اوقات در مناطقی که دور از دریا هستند مشاهده می‌شود، اغلب از نظر دور مانده است. نتایج نافعی در آنها است و مصالح انبار شده ممکن است قدری از حرارتی را که روز قبل ذخیره کرده اند از دست بدهند و ماشین آلات کارگاه سرد شوند. با وجود این، درجه حرارتهای تنزل یافته شبانه می توانند شدیداً بر بتن محافظت نشده در مراحل اولیه سخت شدن تاثیر بگذارند.
چنانچه بتن مزبور محافظت نشده باشد، سطح آن باید الزاماً حرارت خود را به محیط سرد شبانگاهی پس بدهد و همراه با این عمل منقبض شود. ولی قابلیت هدایت نسبی کم بتن، باعث می شود که درجه حرارت وابعاد قسمتهای داخلی توده بتن به همان صورت باقی بمانــد. تنش کششی منتج در سطح خارجی بتن احتمالاً به واسطه تشکیل ترک ها آزاد می‌گردد. در حالیکه لزوماً ترکهای مذکور از اهمیت سازه ای برخوردار نیستند ولی بدنما بوده و ممکن است چنانچه بخواهیم در آینده مراکز فسادی نشوند لازم شود آنها را با هزینه زیاد و وسایل پر زحمت تری پر کنیم .

شرایط محیطی :

الف) شرایط محیطی ملایم:
به شرایطی اطلاق می شود که در آن هیچ نوع عامل مهاجم از قبیل رطوبت، تعریق، تر و خشک شدن متناوب، یخ زدن و آب شدن، سرد و گرم شدن متناوب، تماس با خاک مهاجم یا غیر مهاجم، مواد خورنده، فرسایش شدید، عبور وسایل نقلیه یا ضربه موجود نباشد، یا قطعه در مقابل این گونه عوامل مهاجم به نحوی مطلوب محافظت شده باشد.

ب) شرایط محیطی متوسط:
به شرایطی اطلاق می شود که در آن قطعات بتنی در معرض رطوبت و گاهی تعریق قرار می‌گیرند. قطعاتی که بطور دائم با خاک های غیر مهاجم با آب تماس دارند یا زیر آب با ph بزرگتر از ۵ قرار می‌گیرند دارای شرایطی محیطی متوسط تلقی می شوند.

پ) شرایط محیطی شدید:
به شرایطی اطلاق می شود که در آن قطعات بتنی در معرض رطوبت یا تعریق شدید یا تر وخشک شدن متناوب یا یخ زدن و آب شدن و سرد و گرم شدن متناوب نه چندان شدید قرار میگیرند. قطعاتی که در معرض ترشح آب دریا باشند یا در آب غوطه ور شوند طوری که یک وجه آنها در تماس با هوا قرار می گیرد. قطعات واقع در هوای دارای نمک و نیز قطعاتی که سطح آنها در معرض خوردگی ناشی از مصرف مواد یخ زدا قرار می گیرد دارای شرایط محیطی شدید محسوب می شوند.

ت) شرایط محیطی بسیار شدید:
به شرایطی اطلاق می شود که در آن قطعات بتنی در معرض گازها، آب و فاضلاب ساکن با ph حداکثر ۵، مواد خورنده، یا رطوبت همراه با یخ زدن و آب شدن شدید قرار می گیرند، از قبیل نمونه های ذکر شده در مورد شرایط محیطی شدید، در صورتی که عوامل مذکور حادتر باشند.

ث) شرایط محیطی فوق العاده شدید:
به شرایطی اطلاق می شود که در آن بتنی در معرض فرسایش شدید عبور وسایل نقلیه، یا آب و فاضلاب جاری با ph حداکثر ۵ قرار می گیرند. رویه بتنی محافظت نشده پارکینگ ها و قطعات موجود در آب که اجسام صلبی را با خود جابجا می کند، دارای شرایط محیطی فوق العاده شدید تلقی می شوند. شرایط محیطی جزایر و حاشیه خلیج فارس و دریای عمان به طور عمده جزو این شرایط محیطی قرار می گیرند.

درجه حرارت بتن تازه:

1- ناشی از عوامل جوی
2- ناشی از حرارت هیدراتاسیون
حرارت هیدراتاسیون گیرش و سخت شدن خمیر سیمان در اثر فعل و انفعالات شیمیایی صورت می گیرد. در جریان هیدراتاسیون، هر دانه گرد سیمان در تركیب با آب به ذرات بی نهایت ریزی تجزیه شده و جسم كریستاله‌ای موسوم به ژل به وجود می آید. مقدار آبی كه برای هیدراتاسیون كامل سیمان لازم است، حدود ٢۵ تا ٣۵ درصد وزن سیمان می‌باشد. هیدراتاسیون سیمان همانند بسیاری از فعل و انفعالات شیمیایی حرارت زا بوده و میزان آن به تركیب شیمیایی، نرمی ذرات سیمان و درجه حرارت محط بستگی دارد. برای سیمان‌های پرتلند، حدود نیمی از كل حرارت در مدت بین ١ تا ٣ روز و 4/3 آن در ٧ روز و تقریباً ٩٠ درصد آن در مدت ۶ ماه پس از تركیب آب با سیمان آزاد می شود. از این رو نگهداری و مراقبت از بتن و یا ملات های سیمانی در روزهای اولیه مصرف سیمان بسیار حائز اهمیت می باشد.
با توجه به نكات ذكر شده هر چه درجه حرارت اجزاء متشكله بتن بیشتر باشد، مقدار آب لازم برای حصول درجه معینی از قابلیت كاربرد بیشتر است. مقدار دقیق آب اضافی، بستگی به عواملی نظیر مقدار سیمان، دانه بندی مصالح سنگی و شكل دانه ها دارد. با وجود این اگر انتخاب نسبت اجزاء متشكله بر مبنای قابلیت كاربرد ومقاومت مخلوط‌های امتحانی ساخته شده در درجه حرارت های بخصوص بوده باشد، وجود درجه حرارت خیلی زیاد در بتن ساخته شده در كارگاه ممكن است سبب شود كه قابلیت كاربرد بتن از آنچه انتظار است كمتر شود .عمل تراكم ممكن است دچار اشكال شودیا چنانچه آب اضافی در دوره كنترل جهت حصول قابلیت كاربرد مورد نظر افزوده شود، نسبت وزنی آب به سیمان (W/C) افزایش خواهد یافت .در هر دو حالت، مقاومت و دوام محتملاً كاهش می‌یابند. لازم به ذكر است، افزودن مقدار آب در حالیكه مقدار سیمان ثابت باشد، انقباض حاصله از خشك شدن را افزایش می دهد.
قانون كلی است كه میزان عكس العمل شیمیایی، محتملاً به ازاء هر ١٠ درجه سانتی گراد افزایش درجه حرارت اجزاء تركیب شونده دوبرابر پیش بینی شده است. تأثیر درجه حرارت هایی كه در طول مدت مخلوط كردن و سخت شدن اولیه افزایش یافته این است كه پیشرفت مقاومت در سنین اولیه بتن افزایش می یابد. برای مثال بتنی كه درجه حرارت آن در مدت اختلاط و گرفتن اولیه به ۴٠ درجه سانتی گراد رسیده است دارای مقاومت یك روزه زیادی است ولی پس از آن میزان ازدیاد مقاومت به مقدار زیادی كاهش می یابد در نتیجه مقاومت ٢٨ روزه فقط در حدود دو ونیم برابر مقاومت یكروزه است و بالعكس چنانچه درجه حرارت بتن در طول همان مراحل اولیه در ١۵ درجه سانتی گراد ثابت بماند، میزان كاهش یافته هیدراتاسیون سیمان، مقاومت یكروزه كمتری را ارائه خواهد داد. لذا میزان حصول مقاومت بعدی بیشتر است ، مقاومت ٢٨ روزه در حدود ٨ برابر مقاومت یكروزه خواهد بود.
به طور خلاصه هر درجه حرارت بتن تازه بیشترباشد، امكان اینكه درجه حرارت‌های بالای ایجاد شده در طول مراحل اولیه سخت شدن بتن پیشرفت و تداوم پیدا كند بیشتر است. احتمالاً مقاومت های اولیه بالا می روند ولی مقاومت مورد انتظار ٢٨ روزه ممكن است بدست نیاید.

خرابی بتن:

شیمیائی:
Ø حمله سولفات ها
Ø حمله كلرورها و خوردگی فولاد
Ø کربناتی شدن
Ø واکنش قلیایی سنگدانه ها
فیزیکی:
Ø یخ زدگی و ذوب متوالی
Ø فرسایش و سایش
Ø خلاء زایی
Ø نفوذ نمک ها در بتن
Ø حریق
Ø ضربه
Ø شرایط محیطی
Ø حمله باكتری‌ها
خطاهای اجرائی:
Ø دانه بندی یکنواخت و نامناسب
Ø خاک دار بودن شن و ماسه
Ø انبار کردن نامناسب مصالح بتن (شن و ماسه،سیمان،آب،مواد افزودنی)
Ø به کار گیری نوع و مقدار نامناسب سیمان
Ø تراکم نامناسب
Ø عمل آوری نامناسب
Ø به کار گیری آب بیش از حد مورد نیاز در مخلوط بتن

وجود اقلیم گرم به طور مستقیم و غیر مستقیم تمام عوامل خرابی‌های شیمیایی و فیزکی بتن را به جز یخ زدگی و ذوب متوالی تشدید می کند. بنابراین و در اینچنین اقلیمی باید شرایط ویژه ای را به کار برد و حتی الامکان خطاهای اجرایی را نیز به حداقل كاهش داد.



:: مرتبط با: - آمـــــــوزش و مقالـــــــــــــــات ,
ن : علی اصغر فیض اله زاده
ت : یکشنبه 8 تیر 1393
مواد مضاف، موادی شیمیائی هستند كه به مقدار جزئی به بتن اضافه می شوند تا بعضی از خواص مناسب و مطلوب را در بتن ایجاد كننـــد . مواد اصلی تشکیل دهنده بتن عبارت‌اند از: سیمان، آب و مصالح سنگی، به طور کلی هر ماده دیگری که غیر از مواد اصلی به بتن (یا ملات یا دوغاب) در ضمن ساخت افزوده شود، ماده افزودنی نامیده می‌شود. مواد افزودنی معمولاً به صورت گرد یا مایع هستند و یک یا چند ویژگی بتن را تغییر داده، برخی از آنها را اصلاح می‌کنند و بعضاً ممکن است سبب اختلال و بروز عیب در پاره‌ای از ویژگیهای مطلوب بتن شوند. میزان مصرف مـــواد مضاف در بتن كم بوده و معمولا‍ً به صورت درصدی از وزن سیمان مشخص می شود .
• علی رغم کل ملاحظات، باید به خاطر داشت که هیچ نوع و مقداری از افزودنیها را نمی توان به عنوان جانشین یک روش بتن ریزی خوب در نظر گرفت.
• موثرترین افزودنی ها هم به عواملی چون نوع و مقدار مواد سیمانی، مقدار آب، شکل سنگدانه، دانه بندی، نسبت های مخلوط، مدت زمان اختلاط، اسلامپ و دمای بتن بستگی دارد.

دلایل استفاده از افزودنی ها

1- کاهش هزینه ساخت بتن
2- دستیابی موثرتر به خصوصیات معینی از بتن نسبت به روش های دیگر
3- حفظ کیفیت بتن در ضمن مراحل مختلف مخلوط کردن، حمل، ریختن و عمل آوری در شرایط آب و هوایی نامساعد
4- غلبه بر شرایط اضطراری معین در ضمن عملیات بتن ریزی

گروه‌بندی کلی مواد افزودنی

1. زود گیر كننده ها
2. كند گیر كننده ها
3. مواد روان ساز یا خمیری کننده
4. روان کننده‌های ممتاز
5. مواد مضاف هوا زا
6. مواد پوزولانی
7. مواد کاهنده آب
8. مواد آب‌بند کننده
9. مواد افزودنی متفرقه

ادامه مطلب

:: مرتبط با: - آمـــــــوزش و مقالـــــــــــــــات ,
ن : علی اصغر فیض اله زاده
ت : یکشنبه 8 تیر 1393
بتن‌ها را، از نظر وزن مخصوص، می‌توان به سه گروه تقسیم بندی نمود. بتن‌های شامل ماسه و شن طبیعی و یا سنگ شکسته معمولاً وزنی در حدود 2400 کیلوگرم در متر مکعب داشته وبه نام بتن با وزن معمولی بیشترین کاربرد را در کارهای ساختمانی دارد. در موارد خاص، که نسبت مقاومت به وزن بیشتری مورد نیاز است، می‌توان با کاهش وزن واحد حجم بتن، با استفاده از سنگدانه‌های طبیعی و یا مصنوعی خاصی که وزن حجمی کمتری دارند، بتن‌های دیگری ساخت. بتن سبک به گروه بتنی اتلاق می‌شود که وزنی کمتر از 1800 کیلوگرم در متر مکعب دارد. گروه سوم، به نام بتن‌های سنگین، در مواردی که با اشعه سر و کار داریم کاربرد دارد و اغلب با سنگدانه‌های با وزن مخصوص زیاد ساخته شده و وزن حجمی بیش از 3200 کیلوگرم در متر مکعب دارند.
دسته بندی بتن‌ها از نقطه نظر مقاومت، در اروپا و بسیاری دیگر از کشورها رایج است، به هر حال، با توجه به ارتباط مشخص بین مقاومت و خواص دیگر بتن، امروزه از نقطه نظر مقاومت، بتن‌ها به سه گروه زیر تقسیم بندی می‌شوند :
- بتن با مقاومت پایین: مقاومت فشاری کمتر از Mpa 20
- بتن با مقامت متوسط: مقاومت فشاری بین 20 تا Mpa 40
- بتن با مقاومت بالا: مقاومت فشاری بیشتر از Mpa 40
بتن با مقاومت متوسط کهبه بتن معمولی نیز معروف است در اغلب کارهای ساختمانی استفاده می‌شود.
در جدول زیر مقادیر متداول مصالح تشکیل دهنده بتن برای ساخت بتن‌های با مقاومت کم، متوسط و زیاد آورده شده است. ارتباط بین میزان خمیر سیمان و مقامت بتن و همچنین بین نسبت آب به سیمان خمیر سیمان و مقاومت، را می‌توان از مقادیر این جدول دریافت. بتن‌های اصلاح شده، نظیر بتن با الیاف، بتن با سیمان منبسط شونده و بتن با مواد پلیمری، امروزه کاربرد وسیعی پیدا کرده‌اند.

                                                           نسبت‌های متداول مواد تشکیل دهنده بتن با مقاومت‌های مختلف
                    تکنولوژِی بتن




:: مرتبط با: - آمـــــــوزش و مقالـــــــــــــــات ,
:: برچسب‌ها: ایران سازه گستر , خدمات استخر شهرستان کردان , خدمات استخر شهرستان صفادشت , خدمات استخر شهرستان طالقان , خدمات استخر شهرستان ساری , خدمات استخر شهرستان شهریار , خدمات استخر خوشنام ,
ن : علی اصغر فیض اله زاده
ت : یکشنبه 8 تیر 1393
در این بخش، تعریف بتن و مصالح تشکیل دهنده آن به صورت مختصر خواهد آمد، تعرایف زیر براساس استانداردهای 125CASTM و 116 ACI بیان شده اند:

1) بتن

بتن ماده ای مرکب است که اساساً از یک ماده چسباننده، که دانه‌ها و ذرات سنگی در آن قرار می‌گیرند، تشکیل می‌شود. در بتن با سیمان هیدرولیکی، چسباننده از اختلاط سیمان هیدرولیکی با آب ساخته می‌شود.

2) سنگدانه ها

سنگدانه‌ها مواد دانه‌ای نظیر ماسه، شن، سنگ شکسته یا سرباره‌های کوره‌های آهنگدازی هستند که با سیمان و آب، بتن و ملات سیمانی را می‌سازند، درشت‌دانه‌ها به سنگدانه‌های بزرگتر از 75/4 میلیمتر(اندازة الک نمره 4) و ریزدانه‌ها به سنگدانه‌های کوچکتر از 75/4 میلیمتر و بزرگتر از 75 میکرون (اندازه الک نمره 200) اتلاق می‌شود. شن سنگدانه درشتی است که از یک منبع طبیعی بر اثر سایش سنگ‌های بزرگ یا تغییراتی که در سنگ‌های کنگلومرای ضعیف صورت می‌پذیرد، نتیجه می‌شود. ماسه، که اغلب به عنوان ریزدانه سنگی مصرف می‌شود، از یک منبع طبیعی و سایش سنگ‌های بزرگتر و تغییرات ماسه سنگ‌های شکننده نتیجه می‌گردد. سنگ‌شکسته محصل خرد کردن صنعتی صخره‌ها و سنگهای بزرگ می‌باشد. سرباره‌کوره‌های‌آهنگدازی در حقیقت تفاله کوره‌های آهنگدازی است که از خرد کردن سرباره کوره، که در شرایط معمول محیطی سرد شده است، به دست می‌آید.

3) ملات

ملات به مخلوط ماسه، سیمان و آب گفته می‌شود. ملات در واقع بتن بدون سنگدانه درشت است. دوغاب اغلب مخلوطی از ماده چسباننده سیمانی و سنگدانه،(معمولاً سنگدانه ریز)، به‌ همراه آب کافی است. استفاده از سنگدانة ریز، به منظور ریختن آسان در محل بدون خطر جدایی اجزاء می‌باشد، پاشیدن‌ملات یا بتن به سیتم حمل و پاشیدن به وسیله شلنگ و ابزار خاص بادی بر روی یک سطح، با سرعت زیاد، اتلاق می‌شود.

4) سیمان

سیمان، ماده ریز و پودر شده‌ای است که به تنهایی خاصیت چسبانندگی ندارد لیکن بر اثر عمل هیدراتاسیون (واکنش‌های شیمیایی بین سیمان و آب) خاصیت چسبانندگی پیدا می‌کند. سیمان‌هیدرولیکی به سیمانی گفته می‌شود که در آن محصولات حاصل از واکنش‌ها، در یک محیط آبی،پایدار هستند. از متداولترین سیمان‌های هیدرولیکی برای ساخت بتن سیمان‌پرتلند است که ماده اصلی تشکیل دهنده آن سیلیکات‌های کلسیم هستند، سیلیکات کلسیم هیدراته شده که بر اثر هیدراتاسیون سیمان تولید می‌شود. نقش اصلی چسبندگی را داشته و در محیط‌های آبی پایدار می‌باشد.

تعریف فوق از بتن به عنوان مخلوطی از سیمان هیدرولیکی، سنگدانه و آب ، شامل ماده چهارم یعنی مواد افزودنی که اغلب در بتن‌های نوین بکار می‌روند، نمی‌شود. مواد افزودنی موادی هستند که علاوه بر سنگدانه و سیمان و آب بلافاصله قبل یا حین ساختن بتن به آن افزوده می‌شوند، امروزه کاربرد مواد افزودنی، به علت خواصی که می‌توانند به بتن بدهند، بسیار وسیع گشته است. به عنوان مثال مواد افزودنی شیمیایی می‌توانند زمان گیرش و سخت شدن خمیر سیمان را اصلاح کنند. مواد کاهش دهنده آب در بتن تازه حالت خمیری مناسب‌تری را با کم کردن کشش سطحی آب موجود در آن ایجاد می‌کنند، مواد حباب هوازا، دوام بتن را در محیط‌های سرد افزایش می‌دهند و مواد مضاف معدنی نظیر پوزولان‌ها (مواد شامل سیلیس واکنش‌پذیر) خطر ترک‌های حرارتی در بتن‌های حجیم را کاهش می‌دهند.



:: مرتبط با: - آمـــــــوزش و مقالـــــــــــــــات ,
ن : علی اصغر فیض اله زاده
ت : یکشنبه 8 تیر 1393
 

 


 
جهت اطلاع از تنظیمات و ویــــرایش این قالب اینجا را کلیک کنید.

.:: کلیک کنید ::.